Fotojournalistiek moet je bij de keel grijpen. Dan maakt het niet uit of het scherp is, of de belichting goed is, of de compositie goed is. Het houdt je bezig. Doet je stilstaan. Laat je nadenken. Een goede foto legt iets goed vast, maar een krachtige foto doet meer. Het raakt. Het zet je aan het denken.
Ik denk dat, bij alle drie de onderwerpen die ik fotografeerde, de grootste uitdaging was waar je je op richt. Welke aspect van het verhaal vind jij als fotograaf het belangrijkste of het meest aangrijpende om te laten zien. Nederland is een klein land, bij ieder groot onderwerp duikt de hele fotojournalistiek er op. Juist dan is het belangrijk om bij jezelf te blijven, het onderwerp kleiner te maken en eruit te pakken wat voor jou het belangrijkste is. Bij lisa was het de emotie. Bij Bob Vylan was het de symboliek. En bij het concertgebouw was het de strijd tussen politie, pro en anti-demonstranten.
Het vak zelf is natuurlijk het mooiste vak dat er is. Journalistiek is een van de belangrijkste aspecten van een gezonde en goede maatschappij en wereld. De waarheid. Aanvechten van ongelijkheid. Onrecht. En dat met je creativiteit en een team van de krant kunnen aankaarten is machtig mooi.
De Zilveren Camera
‘Vroeger’ was het meer een prijs voor mij als bevestiging om te zien hoe goed je bent. Nu zie ik het veel meer als een algemene erkenning van de fotojournalistiek. Wie dan ook de winnaar is, iedere persoon, al genomineerd of niet, heeft bijgedragen om Nederland/de wereld te documenteren op zijn of haar manier. Voor mij is de ZC nu een viering van het vak. Vooral in tijden dat de journalistiek in geding is en er veel kritiek is op journalisten. Geeft het ieder jaar weer een nieuwe zet in de rug om door te blijven gaan.
Praktisch gezien opent het natuurlijk weer veel deuren. Weer even een bevestiging naar je opdrachtgevers toe dat je weet wat je doet (al weten ze dat wel) – opent het misschien deuren naar andere opdrachten/verhalen en kom je misschien op plekken terecht waar je je kennis kunt delen met anderen.
Toekomst fotojournalistiek
Ik ben zeer positief over de toekomst van de fotojournalistiek. In tijden van A.I./technologie en angst voor het verdwijnen van het vak ben ik juist zeer optimistisch. Ik denk juist dat hoe meer de samenleving gedomineerd wordt door algemene intelligentie, grote bedrijven en automatisering, des te meer men de ogen van een individu met zijn of haar eigen levenservaring, meningen en gevoelens nodig heeft en kan waarderen.
Ik denk dat fotojournalistiek juist een grotere rol gaat spelen. ‘AI-moeheid’ gaat een ding worden; ik ben het nu al. Men wil geraakt worden door iemand, niet door iets. En daarom denk ik dat wij als fotojournalisten van groot belang zijn om de wereld te blijven laten voelen. Als het maar aanzet. Tot denken of tot doen.
Advies voor jonge fotografen
Fotografeer wat jij leuk en/of belangrijk vindt en doe dat op een manier die jij mooi vindt. That’s it. Zo makkelijk is het. En blijf dat zo consistent mogelijk doen en je wordt er vanzelf goed in.
Blijf jezelf. Omarm dat. Ben je een enorme adhd’er? Schiet zoals je bent. Chaotisch, druk, als een ongeleid projectiel. Ben je heel introvert? Schiet op afstand, beschouwend, stil. Is het leven zwaar voor je? Duister? De mooiste kunst, althans vind ik, zijn donkere, melancholische schilderijen. Of ben je juist heel vrolijk? Geef eraan toe, zoek kleur, blijdschap, leuke dingen.
Ik denk dat er heel veel goede fotografen in Nederland zijn, maar niet heel veel echte beeldmakers, waarbij je in iedere foto een stukje van de fotograaf ziet. En dat is, vind ik, de echte fotojournalistiek. Althans, goede fotojournalistiek. Beelden die uniek zijn, die raken. En dat kan je alleen bereiken als je jezelf blijft, ook in je werk.
Joris van Gennip. Ik ben een 38-jarige freelance fotojournalist, geboren en getogen in Venlo, getrouwd met Deniz, aantal jaren in Turkije gewoond – met name in 2015 in Istanbul, aanslagen/vluchtelingencrisis, daardoor ben ik serieuzer in het vak gerold. Begonnen als stagiair bij Het Parool, +- 10 jaar geleden. Nu werkzaam voor de kranten (Volkskrant, Parool, Trouw), Panorama/Revu, Financieel Dagblad en af en toe een uitstapje naar Amnesty International.
NOMINATIES:
NIEUWS NATIONAAL
NIEUWS REGIONAAL
KUNST, CULTUUR EN ENTERTAINMENT
