In september 2025 vroeg NRC mij om op pad te gaan om een legeroefening vast te leggen. Het ging om een legerkonvooi dat zich over de openbare weg verplaatste van Oirschot naar Stroe. Om problemen te voorkomen werd de route niet openbaar gemaakt, maar van de verslaggever ontving ik de routetijdtabel die hij van de commandant had gekregen.
Een konvooi met groot en zwaar materieel in beeld brengen vraagt om afstand en hoogte, besloot ik. Ik bestudeerde de route via Google Maps en vond in Rhenen een geschikt punt: een viaduct dat overzicht bood. Volgens de planning zou het konvooi het punt om 09:35 bereiken. Om er zeker van te zijn dat ik het niet zou missen, besloot ik een half uur eerder aanwezig te zijn.
Ik tuurde in de verte, op zoek naar de silhouetten van de grote voertuigen. Een uur later dan gepland doemde het konvooi op. Het overige verkeer werd stilgelegd en met veel kabaal denderden de houwitsers mij tegemoet. Ik maakte dit beeld met de titel ‘Een openbare oefening’.
Start fotografie
Vanaf mijn vijftiende fotografeer ik. Mijn vader en ik besloten destijds een gedeelde camera aan te schaffen, die hij daarna nooit meer in handen heeft gehad. Mijn familie stond voor de lens en gaandeweg fotografeerde ik verhalen in de vorm van bruiloften en familiemomenten. Toen ik 18 jaar was, besloot ik psychologie te gaan studeren, maar de fotografie en de opdrachten daarin trokken mij meer. Ik besloot te stoppen en fotografie te gaan studeren in Rotterdam. Tijdens de opleiding deed ik mijn eindstage bij NRC en daar viel alles op zijn plek: ik werd journalistiek fotograaf.
Tijdens opdrachten en eigen projecten blijf ik mezelf altijd afvragen wat mijn beeld het onderwerp en de personen binnen dat onderwerp kan brengen. Waarom maak ik dit beeld? Hoe vertaal ik wat ik zie op een zorgvuldige manier? Ik vind het belangrijk dat een foto aantrekkelijk of prikkelend is, zodat de kijker blijft hangen, maar altijd met respect voor het verhaal dat verteld moet worden.
Zilveren Camera
Hoewel dit mijn eerste nominatie voor de Zilveren Camera is, is de inzending elk jaar opnieuw een ijkpunt. Ik kijk terug op het jaar: wat heb ik gemaakt, wat heb ik gezien, en waar wil ik in het komende jaar in groeien?
De Zilveren Camera geeft de fotojournalistiek een stem. Het brengt fotografen samen, maar met name legt het het jaar en haar gebeurtenissen blijvend vast in beeld.
Fotojournalistiek is van grote waarde voor de maatschappij, voor het heden, de toekomst en het verleden. Een verhaal kan in één klik en één blik worden gevangen. Dat is onvervangbaar.
NOMINATIE:
NIEUWS REGIO
