Na 13 jaar oorlogsfotografie ben ik volledig overgestapt op de wolf. In Nederland kwam de wolf nog niet voor, dus reisde ik af naar andere landen. Toen de wolf haar intrede deed in Nederland, kon ik in eigen land mijn series vormgeven.
Als documentair fotograaf zoek ik altijd naar het menselijke aspect en is daarnaast mijn onderzoek naar wolven fotografisch van aard. De polarisatie is momenteel inherent aan de wolf en hierbij probeer ik iedereen een stem te geven. Ik ben nu bezig aan een prachtig fotoboek over de wolf waarin al deze elementen samenkomen.
De wolf
Nadat ik met de oorlog ben gestopt, ben ik een paar jaar voor een hondenuitlaatdienst gaan werken om mijn hoofd leeg te maken. Ik genoot intens van mijn band met deze dieren en ik nam de tijd om met sommige grote jongens zoals Anatolische herders (en met name Tony) langzaamaan een band op te bouwen. Ook Denver, mijn eigen hond uit Bosnië, heeft me veel over mezelf geleerd. Ik vond het prachtig om met geduld en liefde langzaam toegang te krijgen tot deze viervoeters. Ik ben me in gaan lezen in de hond en zijn gedrag en kwam toen uit bij de oerhond: de wolf. Ik heb me jarenlang verdiept in de wolf en in het maatschappelijke aspect dat de wolf met zich meebrengt.
Ik moet door alle polarisatie heen kijken om een krachtig boek te maken waarin iedereen gehoord en gezien wordt. Zoals ook bij deze Zilveren Camera-serie over wolf Bram, een wolf die veel emoties oproept bij zowel voor- als tegenstanders, heb ik een dwarsdoorsnede proberen te maken van de maatschappelijke impact.
De Zilveren Camera
De Zilveren Camera is voor mij een warme jas die ik aantrek na een jaar als freelancer keihard gebikkeld te hebben in een gepolariseerd landschap. Genomineerd worden is een prachtige kroon op mijn werk.
