Normaal gesproken mag je even rondlopen, ik denk 45 seconden, 1 minuut. Dan mag je een paar foto’s maken en dan moet je wegwezen. Dan mag je altijd nog even in de deuropening staan, als ze die deur dicht doen. Normaal gesproken blijft de formateur of informateur nog zitten aan die tafel en gaat in gesprek met hen, maar Buma, die wilde nog even naar buiten. Misschien moest hij wat pakken, geen idee. Op dat moment sta je in die deuropening en komt hij aangelopen en hij schrikt van de media. Eigenlijk schrikt hij heel erg van één cameraman en dat is ook dat gezicht wat hij trekt. En het was wel een heel grappig gezicht en het was een mazzel, want ik had drie foto’s en maar één was scherp van die drie.
Ik ben natuurlijk nieuwsfotograaf. Dus je wilt een beetje de situatie weergeven, wat er aan de hand is. Het moet vaak een beetje een spannende compositie zijn en je wilt natuurlijk vertellen wat er gebeurt of wat er gebeurd is. Het was gewoon een heel grappig, leuk, spontaan momentje met heel veel mazzel dat ik het ook goed had. Zeker omdat het ook wel een beetje sloeg op hoe stug het allemaal ging. Omdat hij ook zo’n bizar gezicht trekt van: ik zie het niet meer zitten. En dat was ook wel een beetje hoe de situatie was. Dus dat versterkte elkaar dan. Als het dan allemaal vlekkeloos ging en alles soepeltjes was, dan had deze foto ook minder indruk gemaakt.
De uitdaging is vaak dat je niets op de achtergrond wilt. Omdat je zo kort even rond die tafel mag lopen en dan is dat lelijk natuurlijk als er dan een cameraman of een fotograaf achter staat. Zeker omdat het een kleine kamer is en dat je dan met relatief veel bent, meestal twee of drie cameraploegen. Maar ik vind het ook wel leuk, want ik vind het wel spannend dat je zo’n korte tijd hebt. En dan probeer je de beste foto’s te maken.
Toekomst fotojournalistiek
De toekomst als fotojournalist wordt wel lastiger. De tarieven gaan eigenlijk nooit omhoog en kranten hebben allemaal niet zo heel veel geld. Je ziet ook wel dat heel veel kranten bezuinigen. Of dat ze alleen maar foto’s nemen van het ANP bijvoorbeeld, omdat ze daar gewoon een abonnement op hebben. Er is ook geen enkele krant meer in Nederland die een fotograaf in dienst heeft. En nu nul, niks meer. Dus dat is wel een beetje aan het veranderen. Ik denk dat er steeds meer kranten en tijdschriften zijn die steeds meer moeten bezuinigen. Vaak is het eerste waar ze op bezuinigen dan hun eigen fotografie. Dan kopen ze een foto of ze krijgen een foto van het ministerie of van de Eerste of Tweede Kamer, of een foto van het ANP.
Je ziet het bijvoorbeeld ook bij de Olympische Spelen. Daar zie je ook steeds minder kranten hun eigen fotograaf sturen. Vroeger stuurde de Telegraaf iemand, het AD iemand, de Volkskrant. Nu stuurt alleen nog het AD iemand eigenlijk. Dus op zich kan dat ook wel zorgelijk zijn. Het ANP maakt gewoon goede foto’s, daar niet van. Maar dan krijgt iedereen altijd dezelfde foto’s. Dat is het een beetje. De Volkskrant doet het ook soms nog. Op de Winterspelen in Milaan hadden ze dat. Die gaan dan echt voor hun eigen stijl. Maar dat kost natuurlijk ook geld. Dus het is maar net hoe belangrijk ze fotografie vinden.
Advies jonge fotojournalisten
Als je alleen journalistieke foto’s maakt, dan is het heel moeilijk om daarvan te kunnen leven.Als freelancer moet je wel andere dingen erbij doen. En dan heb ik het wel over fotografie. Commerciële opdrachten of voor ministeries of bedrijven, dat soort dingen. Om ervan te kunnen leven.
Nu beginnen als fotojournalist lijkt me wel ingewikkeld. Ik doe dit al vrij lang. Dus een hoop mensen kennen mij en andersom ook. Maar dan heb ik het soms ook wel lastig, hoor. Op het ene moment heb je heel veel opdrachten, maar de afgelopen twee weken heb ik het eigenlijk heel rustig gehad. En uiteindelijk krijg ik dan wel genoeg opdrachten. Maar als je helemaal moet beginnen, dan moet je overal langs. En kranten hebben nou eenmaal weinig geld om nieuwe fotografen aan te nemen. Dan zou je echt wel een goede opdrachtgever moeten kunnen vinden. En je moet er zelfs wel een paar hebben, wil je daarvan kunnen leven. Ik wil niet pessimistisch klinken hoor. Het kan wel. Maar dan moet je echt een specialisme aanboren. Dat je alleen maar sport doet, bijvoorbeeld. Dat is misschien nog wel een goed advies.
